~ အပိုင္္းအစ ~

တစ္သိမ့္သိမ့္ျဖတ္သြားတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးကို
ကၽြန္ေတာ့္လက္ႏွင့္ဖမ္းဆယ္တယ္
ၾကယ္စင္ေတြရဲ႕ အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕ပဲ ျပန္ရခဲ့တယ္ ။            ။
ဘဝကို အလွ်င္စလိုဇာတ္ညြန္းေရးခ်င္ေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က
သူမဝိဥာဥ္ႏွင့္ တစ္ဘဝလံုုးကိုထိခတ္ျမည္တမ္းျပစ္ခ်င္လို႕ပဲ ။             ။
ငါမမွားေလာက္ပါဘူး အိမ့္ခေရ .............
အဲဒီလိုျပန္ျပန္ေတြးရင္း မင္းႏႈတ္ခမ္းစပ္ေပၚက
မွည့္ေရးေရးေလးေတြၾကားထဲ ငါျဖတ္ျဖတ္ေလွ်ာက္တယ္ ။              ။


မိုးဇက္


~ အေၾက ~

ကၽြန္ေတာ္လဲ ေငးတယ္ သူမလဲေငးေနတယ္ ။             ။
အဲဒီေရေတြဘာလို႕ျငိမ္သက္ေနတာလဲလို႕ 
အေၾကာင္းမဲ့ေတြးရင္းေငးတယ္ ။                ။
သူမလဲေတြးတယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲေတြးတယ္ ။             ။
အဲဒီအခ်ိန္ငါဒုကၡေရာက္ေနတုန္းက နင္ဘယ္ေရာက္ေနလဲလို႕
အသံတစ္စက္မထြက္ပဲ သူမေတြးတယ္ ။               ။
ကၽြန္ေတာ္လဲျပံဳးတယ္ သူမလဲျပံဳးေနတယ္ ။               ။
က်င္သြားတဲ့ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို ပြတ္သပ္ထြက္လာတဲ့အျပံဳးႏွင့္
နိုင္စားတတ္တဲ့ဧကရီမတစ္ပါးကဲ့သို႕  သူမရဲ႕အဝါေရာင္လွဲ႕ေနတဲ့အျပံဳး
တစ္ေယာက္ေက်ာကို တစ္ေယာက္ေဖာက္ထြက္သြားေအာင္ျပံဳးျပစ္ၾကတယ္ ။                 ။
.....
အဲဒီေန႕က လိမ္ေနတာကိုလိမ္ေနမွန္းမသိတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္
အလိမ္ခံရင္းသူမကိုျပန္လိမ္ျပေနရတာ အရမ္းၾကီးကိုပင္ပန္းတယ္
" စင္သီယာ "
........
နင္မရွိေတာ့တဲ့ ငါ့ပစၥပၸာန္ဟာ ဘယ္သူ႕ဘယ္သူကို
အျပစ္ဖို႕ရမလဲလို႕  စိတ္ရိုင္းေတြဝင္ရင္း
ငါမကိုင္ဖူးတဲ့ နင့္လက္ေလး
ငါေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးတဲ့ နင့္လက္သန္းၾကြယ္ေလး
အိမ္မက္ဆိုးတစ္ခုျဖစ္ပါေစလို႕  ဆုအထပ္ထပ္ေတာင္းရင္း
အဲဒီဓါတ္ပံုေလးကိုထုတ္ၾကည့္
ငါ့အျမင္ေတြဝါးဝါးကုန္တာ ဘာျဖစ္လို႕လဲ
 .....................
" စင္သီယာ "

မိုးဇက္


- မိသားစု -

အိမ္မက္ မက္တယ္
ေဖေဖရယ္ ေမေမရယ္
ကိုၾကီးႏွင့္ ကိုလတ္ရယ္
ညီမေလးႏွင့္အစ္မရယ္
ေဆာင္းညတစ္ညရဲ႕႕   မီးလင္းဖိုေလးေဘးမွာ
ေႏြးေထြးတဲ့စကားလံုးေတြ ခ်ခင္း
တစ္ေယာက္အျပံဳးကို တစ္ေယာက္သဲ့ယူလို႕     ............. ။                      ။

မိုးဇက္

ေႏြဒိုင္ယာရီၾကားညပ္ေနတဲ့ ပိေတာက္ပန္းေျခာက္

နင့္ကိုယ္လံုးေရစိုစိုႏွင့္ ငါ့ကိုယ္လံုးေရစိုစို
ေရဖလားတစ္လံုးကို အတူတူလုျပီး
ေရေလာင္းျပိဳင္ၾကတာမွတ္မိေသးတယ္ စင္သီယာ ။                   ။
အိမ္ေဘးက ပိေတာက္ပင္ကတစ္ခတ္ကိုခူး
နင့္နားသယ္စကို ထိုးအစိုက္
ငါ့လက္ကို ဖြဖြဆုပ္ကိုင္ျပီး
" နင္ကလဲ ဘာမွန္းမသိဘူး " လို႕ တိုးတိုးရြတ္
ရွက္ေသြးျပံဳးေတြ ဝတ္လစ္စတစ္ျဖစ္ကုန္တာ
ငါမွတ္မိတယ္  စင္သီယာ ။                ။
အခုေတာ့
ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ သၾကၤန္ႏွင့္မ်က္ႏွာျခင္းမဆိုင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ငါ
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ထဲက ပိေတာက္ပန္းအေျခာက္ေလးကို
ထုတ္ထုတ္ၾကည့္ ေဟာဒီတစ္ေႏြလဲ
ေခ်ာက္ေသြ႕စြာျဖတ္သန္းရအုန္းမယ္ စင္သီယာ ။                    ။

မိုးဇက္

အရာအားလံုးဟာ ျပည့္စံုေနမွာ

နင့္လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေတြဟာ ေႏြဦးေပါက္ေနေရာင္ေအာက္မွာ
ငါ့အိမ္မက္ေတြအစုန္အဆန္ကူးခတ္ရာ
နင့္ပါးခ်ိဳင့္ ပါးပါးေလးကိုလဲ ခိုးသိမ္းထားမိတာ
ကိုယ့္ကိုနားလည္ေပးပါ စင္သီယာ
အခ်စ္ကို ဘယ္လိုသက္မွတ္လဲ စင္သီယာ
ဒါဟာ တစ္ေယာက္ဘဝကို တစ္ေယာက္ဆိုတာထက္
တစ္ေယာက္ႏွလံုးသားကို တစ္ေယာက္ေဖာက္ထုတ္ၾကည့္တာလို႕ထင္တယ္စင္သီယာ
" စင္သီယာ "
အဲဒီညေနေစာင္းေလးမွာပဲ
နင့္နာမည္ကို ခနခနေအာ္ေခၚေနမိတယ္
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူမွမၾကားႏိုင္တဲ့ အသံႏွင့္ေပါ့
နင္ေရာၾကားမ္ိမယ္လို႕ ငါမထင္ဘူးေလ ။                 ။
နင့္ဆံပင္ရွည္ေတြကို ျဖန္႕ခ်ထားပါစင္သီယာ
ေလေတြက ေႏြဦးေပါက္မွာ သိပ္သရမ္းတာပဲမို႕လား
အဲဒီလို တျဖတ္ျဖတ္လြင့္ေနတဲ့ နင့္ဆံစေလးေတြရယ္
လူသံေတြတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ လမ္းေလးရယ္
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ တခၽြင္ခၽြင္ရည္/ရီေမာေနတဲ့ နင့္အျပံဳးနုနုေလးရယ္ကို ငါေငးၾကည့္ခ်င္လို႕
ျပီးေတာ့ ဟိုးဘက္က ကမ္းေျခဆီကို နင့္လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေတြကို ဖြဖြဆုပ္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ္ေလ
အဲဒီမွာ သိပ္ေလးလြန္းတဲ့ ငါတို႕ဖိနပ္ေတြကို ခၽြတ္ခဲ့မယ္
ဟိတ္ၾကီးဟန္ၾကီးႏိုင္လြန္းတဲ့ အေပၚယံုေတြကို ေျဖခ်ခဲ့မယ္
ျပီးေတာ့ ေအးျမေနတဲ့ ခပ္စက္စက္ေရေသာင္ေတြၾကား တို႕ေျခေခ်ာင္းေလးေတြျဖတ္ေျပးၾကမယ္ စင္သီယာ
ဘာဆိုဘာမွ မသယ္လာခဲ့ပါႏွင့္စင္သီယာ
အရာအားလံုးဟာ ျပီးျပည့္စံုေနမွာ အေသအျခာ ။                  ။


မိုးဇက္

ႏွင္းရိပ္မိေသာ တနဂၤေႏြ

ဒီဇင္ဘာတဲ့လား ေကာင္မေလးေရ
တနဂၤေႏြတခါးေတြကို ဆြဲဆြဲဖြင့္တိုင္း
ႏွင္းစက္ေတြပဲ ငါ့ရင္ဘက္ကို လာလာခါခ်ခံရတယ္ ။           ။

မိုးဇက္

သူမဟာ ၾကယ္တစ္ပြင့္လို မိုင္ႏႈန္းႏွင့္လာျပီး အလင္းႏွစ္အားျဖင့္ထြက္ခြာသြား

မီးဇာကုန္ကာနီးမွ အလင္းရဲ႕တန္ဖိုးကို သိသလိုမ်ိဳး
ႏွင္းေတြရင့္မွဲ႕ခ်ိန္ေရာက္မွ ေႏြဦးရဲ႕ေႏြးေထြးမႈကို ငတ္မြတ္သလိုမ်ိဳး
သူမထြတ္ခြာသြားခ်ိန္မွ ခ်စ္ေနေၾကာင္း နက္႐ိႈင္းစြာ မင္းခံစားမိလိမ့္မယ္ ။     ။
အေပၚယံတြန္႕ေကြးအျပံဳးေတြအေၾကာင္း လူ႕ေတာသူေတာထဲမွာ ထိေတြ႕နားလည္လာျပီး
မင္းအိမ္ကို လြမ္းေနလြန္းအားၾကီးသြားမွ
ခရီး/လမ္း ေတြကို မင္းမုန္းလိမ့္မယ္ ။             ။
ေဟာ .........
မင္းေသာက္ေနတဲ့ ေရခဲေတြသီးေနတဲ့ဖန္ခြတ္ေအာက္ေျခမွာ ၾကယ္ေလးလင္းလို႕ ။             ။
ဟုတ္တယ္
ဟုတ္တယ္ ..... မင္းပံုေဖာ္ထုဆစ္ေနတဲ့ အိမ္မက္တစ္ခု ေတာက္ပလာတာပဲ ။              ။
ဒါေပမယ့္
ပံုေဖာ္ထုဆစ္ရတာ ခတ္ခဲၾကန္႕ၾကာသေလာက္
ပိုင္ဆိုင္ထိေတြ႕မႈအခ်ိန္က ကုန္ဆံုးတာသိပ္ျမန္လြန္းတယ္ ။              ။
မင္းမ်က္လံုးေတြကို ေျဖးေျဖးသက္သာပိတ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမကို ျမင္ရလိမ့္္မယ္
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ တစ္ေန႕ မင္းသိလာလိမ့္မယ္ ။              ။
ထိေတြ႕သမွ်အရာအားလံုးဟာ သခၤါရသိပ္စံတယ္
ဟိုးအေမွာင္ရဲ႕ ေခါင္မိုးစြန္းမွာ ၾကယ္ေလးလင္းလတ္ေနတာကိုေျချပစ္လက္ျပစ္ထိုင္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ
မင္းႏွလံုးသားထဲမွာ ဟိုးကေလးဘဝကအတိုင္း ဟာလာဟင္းလင္းပြင့္က်သြားေအာင္ထိုင္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ ......
ခ်စ္ျခင္းတရားဟာတျဖည္းျဖည္း ခ်ည္းကပ္လာျပီး
မင္းကိုလက္ျပထြတ္ခြာသြားတာ သိပ္ျမန္တယ္ေလ ။            ။
ငါေျပာမယ္
မင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ သူမကို
မမွိတ္မသံု  စူးလွ်လွ်  တိမ္းတမ္းညြတ္ညြတ္ ၾကည့္ေနလုိက္ပါ ။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မထိ မေတြ႕ပါႏွင့္
ဘာေၾကာင့္ဆို မင္းက သူမကို အရမ္းခ်စ္ျပီး အရမ္းအေလးအနက္ထားလို႔ေပါ့
ဒါဟာ အိမ္မက္ဆိုတာ မင္းသိလို္က္ပါ ။            ။


မိုးဇက္