________________________________________________________________________________________________________________________________________ |||||| ႏွစ္ဦးသေဘာတူေန႕ဆြဲမ်ား |||||| ____ ျမင္ျမင္ျခင္းတစ္ေယာက္ဘဝထဲကိုတစ္ေယာက္ ေလးေလးနက္နက္နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၾက ......___________________ ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းတစ္ေယာက္အာရံုထဲရွိတာတစ္ေယာက္ အလိုအေလွ်ာက္သိျမင္နားလည္ခဲ့ၾက ......._________________ တစ္ေယာက္ရင္ဘက္ကိုတစ္ေယာက္ ဓါးႏွင့္ေပါက္လက္တည့္စမ္းခဲ့ၾက ~~ ~~~________________ စိတ္ကူးယဥ္ကိတ္မုန္႕တစ္လံုးကို အတူဖုတ္ျပီး မက္မက္ေမာေမာ စားခဲ့ၾက ...............___________________ ေက်နပ္ျခင္းသီးစံုေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြပ္ကို အတူေဖ်ာ္ျပီး အငမ္းမရေမာ့ေသာက္ခဲ့ၾက ......______________________ ပင္စည္တစ္ခုေပၚ ပိုးမႊားေတြလိုတြယ္ကပ္ ~~~ ~~~~ ျပင္းျပတဲ့တပ္မက္ျခင္းေတြႏွင့္ အတူတစ္ကြရွင္သန္ခဲ့ၾက .......______________________ တစ္ေယာက္အိမ္မက္ကိုတစ္ေယာက္ေဖာက္ထြင္း ~~~ ~~~ ျငိမ္သက္ျခင္းၾကမ္းျပင္ေပၚမွွာ ပင့္သက္ေတြ ျပစ္ခ်ခဲ့ၾက ......._______________________ တစ္ေယာက္မ်က္လံုးထဲတစ္ေယာက္ေျပးဝင္ ~~~ ~~~ ပြင့္ပြင့္္လင္္းလင္းခ်ဥ္ျခင္းတတ္ခဲ့ၾက ......... ______________________ တစ္ေယာက္မနက္ျဖန္ကိုတစ္ေယာက္စာခ်ဳပ္ ~~~ ~~~ မျမင္ရတဲ့အခ်ိန္ကာလကို ဖမ္းဆုပ္ခဲ့ၾက .......___________________________ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေနာက္က်ေနတဲ့ ရထားေပၚမွာ ~~~ ~~~ ၾကင္ၾကင္နာနာျပစ္မွား တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ျပစ္စလက္ခတ္အသားျခင္းထိမ္ိခဲ့ၾက ........______________________________ ေရစီးသန္တဲ့ျမစ္ကိုစြန္႕စြန္႕စားစားကူးျဖတ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္အတၱကိုတစ္ေယာက္ ၾကက္ေျခခတ္မိခဲ့ၾက .........________________________________ ရႈပ္ေထြးေကာက္ေကြ႕လြန္းတဲ့ေလာကအလယ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မိုက္မိုက္ကမ္းကမ္း ျငိတြယ္မိခဲ့ၾက ~~~ ~~~~ ဘာမ်ားဆန္းက်ယ္လို႕လဲကြယ္ ... ...__________________________ လွသန္း(လက္မရြံ႕ ကဗ်ာဆရာ)

သမၼတႀကီး သိသာရန္ (သို႔မဟုတ္) မီးရထား၀န္ႀကီး သိသာရန္

မႏၱေလး မီးရထားစက္ေခါင္းစက္ရံုတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈတာ၀န္ ယူထားရေသာ AME
(လက္ေထာက္အင္ဂ်င္နီယာ)ဆိုသူသည္ မိမိလက္ေအာက္ငယ္သား ၀န္ထမ္းမ်ားအား
အၾကမ္းဖက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။ ငယ္သားမ်ားအား လက္သီးျဖင့္ ဆြဲထိုးျခင္း၊
ေျခေထာက္ျဖင့္ ကန္ျခင္းမ်ား ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။
တစ္ေန႔ေသာအခ်ိန္မွာ (ဥပမာတစ္ခု အမွန္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါတယ္)
မႏၱေလးဘူတာႀကီးမွ ရထားတစ္စင္း ရန္ကုန္ဘက္သို႔ အခ်ိန္မွန္မထြက္ႏိုင္ခဲ့ပါ။
စက္ေခါင္းပိုင္းဆိုင္ရာအားနည္း

ခ်က္တစ္ခုေၾကာင့္ မထြက္ႏိုင္တာပါ။ ဒါကို
ဘူတာႀကီးမွ စက္ရံု AME သို႔ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီအျဖစ္အပ်က္လည္းသိၿပီးေရာ ေဒါသူပုန္ထၿပီး အဲဒီအခ်ိန္မွာ တာ၀န္က်ေနေသာ
အလုပ္ၾကပ္အပါအ၀င္ (၅)ဦးအား လက္သီးျဖင့္ ထိုးႀကိတ္ခဲ့ပါတယ္။
သူထိုးႀကိတ္ခံရေသာသူမ်ား မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္ကို မစံုစမ္း
မခ်ိန္ဆဘဲ အရင္ဆံုး လက္ေရာက္က်ဴးလြန္ေစာ္ကားခဲ့ပါတယ္။ ထို (၅)ဦးထဲမွ
တစ္ဦး (ဌာနစိတ္အလိုက္ အဆက္အသြယ္လုပ္ေပးရသူ)မွာ ႏွာေခါင္းေသြးမ်ား
ျဖာထြက္သည္
အထိ ျဖစ္ခဲ့တယ္။

အဲဒီ AME ဆိုသူဟာ ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ိဳးကို က်ဴးလြန္ခဲ့တာ ဒီတစ္ႀကိမ္မဟုတ္ပါ။
ႏွာေခါင္းေသြးထြက္သြားခဲ့သူ တစ္ဦးထဲပင္ (၅)ႀကိမ္ခန္႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။
စက္ရံုအတြင္းပိုင္းမွ ၀န္ထမ္းအခ်ိဳ႕လည္း အထိုးခံရမႈေတြ ရွိခဲ့ပါေသးတယ္။
သူဟာ ဒီစက္ရံုထဲက ၀န္ထမ္းေတြ သူအကုန္လံုးထိုးလို႔ရတယ္လို႔မ်ား ထင္ထားသလား
မသိပါ။ တခ်ိဳ႕၀န္ထမ္းငယ္မ်ားဟာ သူ႕အေဖအရြယ္ေတြပါ။

ျပႆနာျဖစ္တိုင္း ငယ္သား၀န္ထမ္းမ်ားအား လက္ေရာက္က်ဴးလြန္ၿပီး
အႏိုင္က်င့္ဖို႔ဘယ္၀န္ႀကီးကမွ ညႊန္ၾကားတာ မၾကားဘူးပါ။ ဥပေဒမဲ့
လုပ္ရပ္မ်ားသာျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းငယ္မ်ားမွာ အေၾကာက္တရားမ်ားရွိေနၾကပါတယ္။
ျပဳတ္သြားမွာလား။ ေျပာင္းခံရမွာလား စတဲ့ ပူပန္မႈေတြကေန
ေၾကာက္ရြံ႕မႈအျဖစ္သို႕ ေရာက္ရွိသြားေစခဲ့တာပါ။

ဒီမိုကေရစီစနစ္သို႔ ေျပာင္းေနၿပီျဖစ္လို႔ ၀န္ထမ္းေလာကမွာ
ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး ထပ္မံမက်ဴးလြန္ႏိုင္ေစဖို႔ႏွင့္ ၀န္ထမ္းငယ္မ်ား
မေၾကာက္ရြံ႕ၾကေစဖို႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ဥပေဒရွိပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ မမွန္ရင္
ဥပေဒနဲ႔ ျပန္လည္တံု႕ျပန္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု မီဒီယာေတြ ရွိပါတယ္လို႔။

မီးရထား၀န္ထမ္းတစ္ဦး

5 thoughts on “သမၼတႀကီး သိသာရန္ (သို႔မဟုတ္) မီးရထား၀န္ႀကီး သိသာရန္”

  1. အဲလိုလက္ပါတတ္တဲ့လူေတြ မုန္းဖို႔ေကာင္းတယ္