________________________________________________________________________________________________________________________________________ |||||| ႏွစ္ဦးသေဘာတူေန႕ဆြဲမ်ား |||||| ____ ျမင္ျမင္ျခင္းတစ္ေယာက္ဘဝထဲကိုတစ္ေယာက္ ေလးေလးနက္နက္နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၾက ......___________________ ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းတစ္ေယာက္အာရံုထဲရွိတာတစ္ေယာက္ အလိုအေလွ်ာက္သိျမင္နားလည္ခဲ့ၾက ......._________________ တစ္ေယာက္ရင္ဘက္ကိုတစ္ေယာက္ ဓါးႏွင့္ေပါက္လက္တည့္စမ္းခဲ့ၾက ~~ ~~~________________ စိတ္ကူးယဥ္ကိတ္မုန္႕တစ္လံုးကို အတူဖုတ္ျပီး မက္မက္ေမာေမာ စားခဲ့ၾက ...............___________________ ေက်နပ္ျခင္းသီးစံုေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြပ္ကို အတူေဖ်ာ္ျပီး အငမ္းမရေမာ့ေသာက္ခဲ့ၾက ......______________________ ပင္စည္တစ္ခုေပၚ ပိုးမႊားေတြလိုတြယ္ကပ္ ~~~ ~~~~ ျပင္းျပတဲ့တပ္မက္ျခင္းေတြႏွင့္ အတူတစ္ကြရွင္သန္ခဲ့ၾက .......______________________ တစ္ေယာက္အိမ္မက္ကိုတစ္ေယာက္ေဖာက္ထြင္း ~~~ ~~~ ျငိမ္သက္ျခင္းၾကမ္းျပင္ေပၚမွွာ ပင့္သက္ေတြ ျပစ္ခ်ခဲ့ၾက ......._______________________ တစ္ေယာက္မ်က္လံုးထဲတစ္ေယာက္ေျပးဝင္ ~~~ ~~~ ပြင့္ပြင့္္လင္္းလင္းခ်ဥ္ျခင္းတတ္ခဲ့ၾက ......... ______________________ တစ္ေယာက္မနက္ျဖန္ကိုတစ္ေယာက္စာခ်ဳပ္ ~~~ ~~~ မျမင္ရတဲ့အခ်ိန္ကာလကို ဖမ္းဆုပ္ခဲ့ၾက .......___________________________ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေနာက္က်ေနတဲ့ ရထားေပၚမွာ ~~~ ~~~ ၾကင္ၾကင္နာနာျပစ္မွား တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ျပစ္စလက္ခတ္အသားျခင္းထိမ္ိခဲ့ၾက ........______________________________ ေရစီးသန္တဲ့ျမစ္ကိုစြန္႕စြန္႕စားစားကူးျဖတ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္အတၱကိုတစ္ေယာက္ ၾကက္ေျခခတ္မိခဲ့ၾက .........________________________________ ရႈပ္ေထြးေကာက္ေကြ႕လြန္းတဲ့ေလာကအလယ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မိုက္မိုက္ကမ္းကမ္း ျငိတြယ္မိခဲ့ၾက ~~~ ~~~~ ဘာမ်ားဆန္းက်ယ္လို႕လဲကြယ္ ... ...__________________________ လွသန္း(လက္မရြံ႕ ကဗ်ာဆရာ)

အဝါေရာင္လမ္းနံပါတ္ / ၁၂

အစ
 

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအနံ႕အသက္ေတြ
စြန္းထင္းေနတဲ့ ဒီလမ္းေလးမွာ
ခ်ိန္းဆိုထားတဲ့ /၁၂/နာရီ
သူမအလာကို သူေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့တယ္။

ဟုတ္တယ္ သူ႕အေပၚယံုၾကည္ကိုးစား
ၾကင္နာလြန္းလွတဲ့ သူမ လာကို လာမွာပါ ။

ဘယ္အခ်ိန္ဆံုမယ္မွန္းမသိတဲ့ ဆံုမွတ္ကို
ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတဲ့ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံနဲ႕
အတၱဆန္စြာ သူကလည္းေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့တယ္။

အလယ္
 

ဒီလိုႏွင့္ပဲ ဒီလမ္းေလးမွာ
အရင္သံုးႏွစ္ေလာက္ကပံုရိပ္ေတြကို တူးေဖာ္ေနတယ္။
သူရဲ႕အေတြးထဲမွာ သူမရဲ႕ပုံရိပ္ေတြ
အပီအျပင္ႀကီးကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ေနတာမ်ား
ဖုန္းတေထာင္းေထာင္းထလို႕ ။

အမွန္ဆို အရင္ကေႏြးေထြးမႈကို တမ္းတတာမဟုတ္ဘူး
သံသရာခရီးတေလွ်ာက္ အၿမွီးအေမာက္တည့္စြာ
အျမဲတမ္း မခြဲတမ္းသြားခ်င္တာ ။
ဒီလိုႏွင့္ပဲ
အခ်ိန္ရဲ႕လက္တံေတြ စီးေမ်ာသြားတာမ်ား ေျခသံလံုလွပါဘိ.........
သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို စီးခံကာထား ကမၻာျခားေစတဲ့
အတၱလႊာ ပါးပါးအားခုတ္ထြင္ဖယ္ရွား
သူ႕ရင္ခြင္ၾကားသို႕သူမလာမွာပါ ။

ဒီလိုပါပဲ သူကေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို
ယံုၾကည္မႈခပ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ေရာေသာက္ေနရတယ္ ။
ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ရွင္သန္ေနရတဲ့
အဲဒီေကာင္ေလးရဲ႕ စိတ္အစဥ္ဟာ
ၾကာလာေတာ့လည္း ယံုၾကည္မႈကို ခိုင္မာလာေအာင္
ယံုၾကည္စြာတည္ေဆာက္ရတာ ပင္ပန္းလြန္းရခ်ည့္ ။
 
အဆံုး
 

ဒါေပမဲ့လည္း.............အင္း
ဒီလိုႏွင့္ပဲ............................
သူရဲ႕ဘူတာေလးကို သူမေမာင္းႏွင္လာတဲ့
ရထားအမွတ္ /၁၅၀၀/
မဆိုက္ေရာက္ခဲ့ဘူး ။

မိုးဇက္
အရင္ဆိုက္ကတဲက ကဗ်ာပါ ခုမွတ္တမ္းတစ္ခုအေနႏွင့္ျပန္တင္လိုက္တယ္ ။ အစ္မ အိမ္ဂ်ယ္တို႕ ၊ အစ္မ ဂ်က္စမင္းတို႕ ဖတ္ပီးသားပါ ။

4 thoughts on “အဝါေရာင္လမ္းနံပါတ္ / ၁၂”

  1. အခ်ိန္ရဲ႕လက္တံေတြ စီးေမ်ာသြားတာမ်ား ေျခသံလံုလွပါဘိ.........
    သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို စီးခံကာထား ကမၻာျခားေစတဲ့
    အတၱလႊာ ပါးပါးအားခုတ္ထြင္ဖယ္ရွား
    သူ႕ရင္ခြင္ၾကားသို႕သူမလာမွာပါ ။


    ကဗ်ာေလးခံစားသြားတယ္ဗ်ာ႔

  2. အဟင့္ ျဗဲ ၀မ္းနည္းသြားၿပီ.. :(

    ခ်စ္တဲ့သူတိုင္း ဆုံဆည္းႏိုင္ၾကပါေစ :D