________________________________________________________________________________________________________________________________________ |||||| ႏွစ္ဦးသေဘာတူေန႕ဆြဲမ်ား |||||| ____ ျမင္ျမင္ျခင္းတစ္ေယာက္ဘဝထဲကိုတစ္ေယာက္ ေလးေလးနက္နက္နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၾက ......___________________ ေတြ႕ေတြ႕ျခင္းတစ္ေယာက္အာရံုထဲရွိတာတစ္ေယာက္ အလိုအေလွ်ာက္သိျမင္နားလည္ခဲ့ၾက ......._________________ တစ္ေယာက္ရင္ဘက္ကိုတစ္ေယာက္ ဓါးႏွင့္ေပါက္လက္တည့္စမ္းခဲ့ၾက ~~ ~~~________________ စိတ္ကူးယဥ္ကိတ္မုန္႕တစ္လံုးကို အတူဖုတ္ျပီး မက္မက္ေမာေမာ စားခဲ့ၾက ...............___________________ ေက်နပ္ျခင္းသီးစံုေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြပ္ကို အတူေဖ်ာ္ျပီး အငမ္းမရေမာ့ေသာက္ခဲ့ၾက ......______________________ ပင္စည္တစ္ခုေပၚ ပိုးမႊားေတြလိုတြယ္ကပ္ ~~~ ~~~~ ျပင္းျပတဲ့တပ္မက္ျခင္းေတြႏွင့္ အတူတစ္ကြရွင္သန္ခဲ့ၾက .......______________________ တစ္ေယာက္အိမ္မက္ကိုတစ္ေယာက္ေဖာက္ထြင္း ~~~ ~~~ ျငိမ္သက္ျခင္းၾကမ္းျပင္ေပၚမွွာ ပင့္သက္ေတြ ျပစ္ခ်ခဲ့ၾက ......._______________________ တစ္ေယာက္မ်က္လံုးထဲတစ္ေယာက္ေျပးဝင္ ~~~ ~~~ ပြင့္ပြင့္္လင္္းလင္းခ်ဥ္ျခင္းတတ္ခဲ့ၾက ......... ______________________ တစ္ေယာက္မနက္ျဖန္ကိုတစ္ေယာက္စာခ်ဳပ္ ~~~ ~~~ မျမင္ရတဲ့အခ်ိန္ကာလကို ဖမ္းဆုပ္ခဲ့ၾက .......___________________________ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေနာက္က်ေနတဲ့ ရထားေပၚမွာ ~~~ ~~~ ၾကင္ၾကင္နာနာျပစ္မွား တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ျပစ္စလက္ခတ္အသားျခင္းထိမ္ိခဲ့ၾက ........______________________________ ေရစီးသန္တဲ့ျမစ္ကိုစြန္႕စြန္႕စားစားကူးျဖတ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္အတၱကိုတစ္ေယာက္ ၾကက္ေျခခတ္မိခဲ့ၾက .........________________________________ ရႈပ္ေထြးေကာက္ေကြ႕လြန္းတဲ့ေလာကအလယ္ ~~~ ~~~ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မိုက္မိုက္ကမ္းကမ္း ျငိတြယ္မိခဲ့ၾက ~~~ ~~~~ ဘာမ်ားဆန္းက်ယ္လို႕လဲကြယ္ ... ...__________________________ လွသန္း(လက္မရြံ႕ ကဗ်ာဆရာ)

ေဆာင္းစိုလက္ထဲက အလြမ္းႏွစ္ပြင့္ထိခတ္ျခင္း



~ မိုးဇက္ ~
အလြမ္းေတြက်ိဳ႕ထိုးေနတာ အသက္ရႈေတာင္မဝဘူး
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ထိမ္းခ်ဳပ္မဲ့ အလြမ္းေတြထြတ္က်လာတာမ်ား ျမင္မေကာင္းဘူး မာယာ
အဲဒီတတ္တူး ဒီေလာက္အရာထင္မွန္းသိရင္
အစထဲကထိုးဖို႔ စိတ္ကူးမိမွာမဟုတ္ဘူး
ဘယ္သူမွမရွိတုန္း မင္းနားနားေလးကပ္ၿပီးေျပာျပမယ္
ဘယ္ဘက္ရင္အံုမွာ ထိုးထားတဲ့ တတ္တူးစာလံုးက
“ မာယာ ” တဲ့ ...

~ မာယာျဖဴ ~
အေရျပားေပၚမွာထြင္းေဖာ္ထားတဲ့နာမည္အတြက္
စာဖြဲ႔လို႔မ်ားေနသလား
ဒီလိုဆို ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ
ထြင္းေပၚေနတဲ့မင္းနာမည္အတြက္
ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ ႏွစ္ျမဳပ္ခံလိုက္ရတာ မင္းသိရဲ႕လား မိုးဇက္ရယ္
စကားမစပ္ မိုးဇက္ေရ
နင္ငါ့အေပၚဘယ္ေလာက္လြမ္းဖူးလဲဆိုတာ
ဒီစကားေလးႏွင့္ယံုရမွာလားကြယ္

~ မိုးဇက္ ~
မင္းရဲ႕ရနံ႔ေတြနဲ႔ ကိုယ့္ညေတြကူးခတ္ေနရတာ
လက္ပန္းက်လွၿပီ မာယာ
ဟိုးအေဝးတစ္ဘက္ဆီက လြင့္ေမ်ာလာတဲ့
မင္းရဲ႕ကိုယ္သင္းရနံ႕ေတြ
ကိုယ့္အာ႐ံုကိုမွ ဘာလို႔ေန႔တိုင္းရစ္ပတ္ေနတာလဲ မာယာ
မင္းေရာဘယ္လိုအေရာင္ေတြနဲ႔ လြမ္းေနမလဲ
မင္းစိတ္ကို ကိုယ္အႀကိမ္ႀကိမ္ဖတ္ၾကည့္ေနမိတယ္ ...

~ မာယာျဖဴ ~
ေကာင္းကင္ျပတင္းဆီက
ေလေျပေသာေသာနဲ႔
ဒေရာေသာပါး ခုန္ဆင္းလာတဲ့
ႏွင္းမႈန္ေတြၾကား
ေဆာင္းရနံ႔ေတြကို႐ွဴ႐ိႈက္
အလြမ္းေတြကိုေထြးပိုက္
ဒီလိုနဲ႔ ကိုယ့္ညေတြမိုးေသာက္ေနရတာ
မင္းသိသင့္တယ္ မိုးဇက္ရယ္
ေဆာင္းခိုငွက္တို႔အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္
တေဆာင္းလံုးစာအလြမ္းေတြနဲ႔အတူ
ကိုယ္အမွာပါးလိုက္မယ္
ဟိုးးးးအေဝးကေန
ကိုယ့္စိတ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ဖတ္မေနပါနဲ႔
ရွင္သန္ရာဘဝတစ္ေလွ်ာက္
ကိုယ့္ဘဝရဲ႕သခင္ ကိုယ့္ႏွလံုးသားရဲ႕အရွင္က
မင္းပဲဆိုတာ ....

~ မိုးဇက္ ~
ဒါေပမယ့္ မာယာ
ဟိုးအေဝးတစ္ေနရာကေန
မင္းနာမည္ကို အာ႐ံုငါးပါးစလံုးနဲ႔ရြတ္ေနတာ
ကိုယ့္ဘဝတစ္ရာသီလံုး မၿပီးႏိုင္မစီးႏိုင္ေအာင္ပါပဲ
ကိုယ့္အသက္႐ႈသံတိုင္းမွာ
မင္းပံုရိပ္ေတြ လတ္လတ္ဆပ္ဆပ္ရွိေနဆဲဆိုတာ
ကိုယ့္ရင္ဘက္တစ္ခုလံုးနဲ႔ တိုင္တည္ခ်င္လို႕
မင္းဆီကို ေရာက္ေအာင္လာခဲ့မယ္ မာယာ ....

~ မာယာျဖဴ ~
မုိးဇက္ေရ
ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း
အခ်စ္ေတြရွင္သန္ေနသမွ်
အကြာအေ၀းဆိုတာ ပညတ္ခ်က္တစ္ခုရယ္ပါ
တို႔ေ၀းစဥ္ခဏ
ေအးစက္မသြားတဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြ
အၿမဲရွင္သန္ေႏြးေထြးေနရင္း
မင္းလာရာလမ္းကို သစၥာခင္းလို႔ေစာင့္
ဒီေျမဒီကမၻာမွာ
မင္းရင္ခြင္သည္သာ
ကိုယ္အေနခ်င္ဆံုးေနရာ .......

 (  မာယာျဖဴ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တသီးတသန္႕ဖြဲ႕ဆိုျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ )

တိတ္ဆိတ္ေသာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ရြတ္ဆိုခဲ့



သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ရင္အခုန္ဆံုးစည္းခ်က္တစ္ခုကို
ႏွင္းစေတြေဖြးေဖြးလႈပ္ေနတဲ့ ႏိုဝင္ဘာ မနက္တစ္ခုမွာ
ခံစားခ်က္ကိုယ္စီႏွင့္ ခ်ေရးေနမိတယ္ ။            ။
ဟုတ္ပီ
ကိုယ္စီခံစားခ်က္ေတြကို အစအဆံုး
သံုးသပ္အေခ်ာကိုင္အပီးမွာ
ကဗ်ာအစပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ထရြတ္လိုက္တယ္
`
`
`
သူမ ရဲ႕ဖြင့္ဟဆိုမႈ အပိုဒ္အေရာက္
ျငိမ့္ျငိမ့္သြဲ႕သြဲ႕ေလသံ တစ္ခ်ိဳ႕ကို လိုသလို
အနိမ့္အျမင့္ညွိပီး သူမရဲ႕ခံစားမႈအခ်ိဳ႕ကို
သာယာညြတ္မႈးစြာ တိမ္းတိမ္းေလးရြတ္သြားတယ္
.
.
.
။             ။
ေဟာ ကီးကလြဲေနျပန္ပီ ေမႏို
သူမ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ အၾကည့္ခ်င္းတခ်က္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္တယ္

သူမ မ်က္လံုးထဲကို ကၽြန္ေတာ့ ခံစားမႈေတြ ျပစ္ထဲ့လိုက္တယ္ ..
..
ကၽြန္ေတာ့ အေတြးထဲကို သူမရင္ခုန္ႏႈံးေတြ ခပ္ထည့္လိုက္တယ္ ..
..
ႏွင္းက်သံရယ္
ေလစိမ့္စိမ့္ေလးတိုက္ေနသံရယ္
တိတ္ဆိတ္သြားတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္အသံရယ္
`
`
`
တိတ္ဆိတ္မႈရဲ႕ ေအာက္မွာ စကားသံေတြအမ်ားၾကီးေျပာျဖစ္ၾကတယ္
အဲဒီအထဲမွာပဲ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရ သိပ္ကိုခတ္တဲ့
ခ်စ္ျခင္းေတြ သူမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ သံျပိဳင္ရြတ္ဆိုလိုက္တယ္
ဒို
ေရ
မီ
ဖာ
အဲဒီသံဇဥ္ေတြထက္ နက္တယ္
ဟုတ္ပီ နင္ႏွင့္ငါ သံျပိဳင္ေအာ္ဆိုရေအာင္
.`
`
`

မိုးဇက္

ကိုယ့္အျမွီးကို ျပန္ျမိဳမိေသာ ေျမြ


တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကို မိုးခ်ဳပ္ခဲ့
တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ေျခရာႏွင့္ကို တိုင္ပတ္ေနခဲ့
တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ဒဏ္ရာႏွင့္ကို
   တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ဖန္ခြက္ႏွင့္ကို အလြမ္းေတြကိုေမာ့ေသာက္ခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ရင္ဘက္ႏွင့္ကို ခံစားေနမိခဲ့
    တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ကို ေမာပန္းခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ရမၼက္ႏွင့္ကို ေလာင္ျမိဳက္ျပစ္ခဲ့
    တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ကို ခြတ္ထိုးခြတ္လန္ ရယ္ေမာခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ..ကိုယ့္အၿမီးနဲ႔ကိုယ့္ျပန္ခ်ည္ခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္အနာဂတ္ႏွင့္ကို အိမ္မက္ေတြမက္ခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ပါးစပ္ႏွင့္ကို လူမုန္းခံခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္အသိႏွင့္ကိုယ္ သမာဓိေဆာက္တည္ခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွ မဟုတ္ဘူး. ကိုယ့္လွ်ာကိုယ္သြားနဲ႔ကိုက္ခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ဖိနပ္ႏွင့္ကို အိမ္မက္ေတြကို ခ်နင္းခဲ့
     တစ္ခါတစ္ခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ႏွလံုးသားႏွင့္ကို
     အ
      မုန္း
      ခံ
      လိုက္
       ရ
     တစ္ခါတစ္ခါ
     ငါ့
       ကို
      ငါ
     တစ္ခါတစ္ခါ  လို႕ပဲ
 သတိေပးရင္း
   အခါခါ
.........................................


မိုးဇက္


Cancer ႏွင့္ သူမ လြန္ဆြဲတဲ့ပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္က တတိယေျမာက္ ဖဲတစ္ခ်ပ္



သယ္ကူရာမဲ့ ဒီလမ္းမွာ
ဒဏ္ရာရယ္ နာက်င္မႈရယ္က
လွလွပပ ငါ့ကိုတန္ဆာဆင္သြားျပီလား ????

ဘယ္အခ်ိန္ထၾကည့္ၾကည့္
အကြာအေဝးပဲ မတူညီတာ
ခႏၶာခ်ဳပ္မဲ့ရက္က သက္မွတ္ျပီးသား ။              ။

ၾကည္လင္လြန္းတဲ့ ညေနဆည္းဆာေအာက္မွာ
မင္းရဲ႕ နား နားကပ္ပီး
“ ေမႏို ” လို႕တစ္ခြန္းေလာက္ ေခၚခြင့္ရခ်င္ေသးရဲ႕ ။                ။

ထြက္သြားပါေတာ့ ကင္ဆာ
ငါ့အေသြးအသားထဲက ထြက္သြားပါ ကင္ဆာ
ငါ့အျမင္အာရံုတို႕ ေဝဝါးေလာက္ေအာင္
ငါ့ခြန္အားေတြကို မင္းစုပ္ယူေသာက္သံုးခဲ့ပီးပီပဲ ကင္ဆာ ။                 ။

ေကာင္မေလးေရ ဝိဥာဥ္ရယ္ ေဝဒနာရယ္
စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ၾကားက နင့္ေနာက္ကိုေမ်ာပါသြားတဲ့
ငါ့ဝိဥာဥ္ကို ဖမ္းဆုပ္ရမွာလား ........???
ငါ့ေဝဒနာကိုပဲ ျပန္ဆြဲယူရမွာလား ေမႏို ။                ။

ေဟာဒီမွာ
ေမွာင္ညိဳ႕ေနတဲ့ ငါ့ညေတြႏွင့္ အျပိဳင္
အလြမ္းတို႕ ျပိဳဆင္းေနတာ ခုခ်ိန္ထိမတိတ္ေသးဘူး ။                  ။

ဒီလိုႏွင့္ ငါ့ေႏြရာသီလမ္းဟာ
ပူျပင္းလိုက္ ေလာင္ၾကြမ္းလိုက္ႏွင့္ လြင္တီးေခါင္ ။                  ။
ဒီလိုႏွင့္ ငါေသာက္ေနတဲ့ ေဆးေတြက ငါ့ကိုျပန္ေသာက္ခဲ့ ။                  ။
ဒီလိုႏွင့္ ငါ့ညေနခင္းေတြဟာ ငါ့ကိုျပန္လြမ္းျခံဳခဲ့ ။                ။

“စာနာနားလည္မႈ ေျခတစ္ဘက္ေလာက္ပဲ
ငါ့ကမ္းပါးမွာ ရပ္ေပးပါ ေမႏို ”
ငါ့ဆုေတာင္းကို ငါ့ဘာသာျပန္ရြတ္ဆိုခဲ့ ။                ။

ငါ့လက္ကိုဆုပ္ကိုင္တယ္ဆိုရံုပဲ ဆုပ္ကိုင္လုိက္ပါ
ငါ့ပစၥပၸန္မွာ ၾကယ္ေငြ႕ေတြ လင္းပြင့္သြားသလိုမ်ိဳး
အနာတရ ဖုန္းေတာထဲကေန
“ ဝုန္း ” ကနဲ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ခ်င္လို႕ပါ ေမႏို ။                    ။

မိုးဇက္ 

နင္စိုက္ပ်ိဳးခဲ့တဲ့ အမုန္းပန္းေတြ ေစာေစာပြင့္သင့္တယ္ ေမႏို



ေမႏို .............
နင္စြန္႕ျပစ္သြားတာ ငါ့မွာအိမ္မက္တစ္ခုလိုပဲ
ယံုၾကည္လက္ခံေပးဖို႕ အသိဥာဏ္ေတြကို
ေထြးထုတ္လိုက္ ျမိဳခ်လိုက္ ။                ။

ဟိုေဝးေဝးက တစ္ျခမ္းပဲ့လမွာ
ငါ့အလြမ္းေတြကို ခ်ိတ္ဆြဲရင္း
အခန္းဆက္ဇာတ္ကားကဲ့သို႕
ညစဥ္ရက္စက္ ငါတစ္ေယာက္ထဲ
ခ်ယ္မံႈးေနတာ မိႈင္းမိႈင္းကိုရီေဝလို႕

ဘဝေတြ
ဘဝေတြ
..........................
တိမ္ညြန္႕ႏွင့္ေသြ႕ေျခာက္ေျမျပင္ကဲ့သို႕
တစ္ေျဖးေျဖးေဝးကြာသြားလိုက္တာ
ေဟာဒီဖုန္းဆိုးေျမမွာ ဆူးရိုင္းတို႕အလီလီပြင့္ခဲ့ပီ ။                  ။

မွန္တဲ့ဘက္မွာ နင္ရပ္တည္ခဲ့တာပဲ ေမႏို
ငါသာလွ်င္ က်ဆံုးမႈတံဆိပ္ႏွင့္ထုိက္တန္တာပါ ေမႏို

ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ဘဝထဲက မေခ်ာင္မလည္အနာဂါတ္ေတြႏွင့္
ပင့္သက္ေတြအၾကိမ္ၾကိမ္ခ်ေနရတဲ့ ဗာလာနံေကာင္ေပၚကို
အမုန္းေတြ သည္းခ်လိုက္တာ
သိပ္ေတာင္ေနာက္က်ေနတယ္ ေမႏို .... ။                  ။


မိုးဇက္

သူ႕ကိုယ္သူျပန္တူးေဖာ္မိသြားေသာ

ကဗ်ာဆရာဟာ........
အဓိပၸါယ္ေတြ အလွပဆံုးသိမ္းသြင္းထားတဲ့ စကားလံုးမ်ားႏွင့္
အႏုပညာလွ်ပ္စီးအားကို လက္ႏွင့္ဖမ္းဆုပ္ျပတယ္ ။                  ။
ကဗ်ာဆရာဟာ........
ရင္ဘက္ေတြကို ဟင္းလင္းအဖြင့္ခံပီး
စကားလံုးေတြကို ေမြးထုတ္ေပးသလို
ေဘးထြက္လြင့္ျပန္မႈ အနည္းဆံုးႏွင့္
စကားလံုးစားသံုးသူရဲ႕ ခံစားမႈကိုလဲ
ဟင္းလင္းဖြင့္ျပစ္လိုက္တယ္ ။                ။
ကဗ်ာဆရာဟာ.........
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ပံုရိပ္ေယာင္ေတြကို
စကားလံုးေတြႏွင့္ဖမ္းဆုပ္ပီး ပံုရိပ္စစ္ျဖစ္ေအာင္
သူ႕ဝိဥာဥ္ကိုပါ ဖဲ့ေခၽြပီး အသက္သြင္းတယ္ ။              ။
ကဗ်ာဆရာဟာ...........
ေမွာ္သြင္းထားတဲ့စကားလံုးေတြႏွင့္
စကားလံုးစားသံုးသူရဲ႕စိတ္ကို
ေရမီးအျပည့္အစံုျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးတယ္............
စကားလံုးစားသံုးသူကို ေပ်ာ္ရြင္ရြင္းလဲ့လာေအာင္
ဖန္တီးတယ္ .............
စကားလံုးစားသံုးသူကို အျမင့္ဆံုးႏူးညံ့မႈဆီကို
ေခၚေဆာင္သြားတယ္ ။            ။
ကဗ်ာဆရာဟာ.........
အမွီအခိုကင္းေသာ အႏုပညာဖန္တီးမႈအား
မ်က္လွည့္ပြဲ တစ္ခုကဲ့သို႕အစီအစဥ္တက် ခင္းက်င္းျပသတယ္ ။                   ။
တျဖည္းျဖည္းႏွင့္

ကဗ်ာဆရာဟာ.........
စကားလံုးစားသံုးသူေတြကို စကားလံုးစားသံုးမႈရိုးအီမသြားရေအာင္
စကားလံုးသစ္လြင္မႈေတြကို တူးေဖာ္တယ္ ။              ။
အခ်ိန္ကာလေတြ က်ိဳးေၾကေနေအာင္ကို ရင္ဘက္ႏွင့္ရင္းပီး
စကားလံုးစီးစီးပိုင္ပိုင္တစ္ခုေတြ႕ေအာင္ တူးေဖာ္တယ္ ။               ။
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူေတြရဲ႕
ပုခံုးႏွစ္ဖက္ၾကားက ေပါက္ေနတဲ့ အိမ္မက္ေတြကို
ႏိႈက္ႏိႈက္ပီး စကားလံုးေတြကို တူးေဖာ္ယူတယ္ ။            ။
တူးေဖာ္စရာေျမကြက္မက်န္ေအာင္ကို စကားလံုးေတြကိုတူးေဖာ္တယ္
သူ႕ကိုသူ ကဗ်ာဆရာလို႕ မျမည္ေအာင္ကို တူးေဖာ္တယ္ .............
အသန္႕ရွင္းဆံုးစကားလံုးေတြရဖို႕
အတၱစြဲေတြေအာက္ကို ေမာပန္းတၾကီးတူးေဖာ္ယူတယ္......
ေနာက္ဆံုး ..............
စကားလံုးစားသံုးသူေတြအား အရသာရွိတဲ့စကားလံုးေတြ
တစ္ေန႕တစ္မ်ိဳးမထပ္ေအာင္ ခ်ေကၽြးဖို႕အတြက္
စကားလံုးေတြကို တူးေဖာ္ရင္း
ကဗ်ာဆရာဟာ သူ႕ကိုယ္သူျပန္တူးေဖာ္မိသြားတယ္ ။              ။
ဟုတ္တယ္ ေနာက္ဆံုးေတာ့
အဲဒီကဗ်ာဆရာဟာ သူ႕ကိုယ္သူေနာက္ဆံုးတူးေဖာ္ရင္း
သူ႕ကိုယ္သူ ျပန္ရွာေတြ႕သြားတယ္ ။              ။


(မွတ္ခ်က္ ။             ။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ပါ ကဗ်ာဆရာေယာင္ေဆာင္ထားေသာ သာမန္လူသာျဖစ္သည္ )

မိုးဇက္

ထက္လွ်က္က်သြားေသာ ရင္းႏွီးမႈမ်ား

ဒီလိုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ေတြ
အျဖဴထည္သက္သက္ျဖစ္သြားတယ္ ။         ။
စကားမဆံုးမွီ သူ႕ဆီကေဆးလိပ္တစ္တို႕ေလာက္
ယူအညွိလိုက္မွာ
ပကာသနေတြက ခဏျခင္းေသဆံုးသြားတယ္ ။          ။
အဲဒီေရတံခြန္ဟာ ျဖဴစင္ျခင္းေတြတသြင္သြင္
လင္းပြင့္ပီးက်လာတာမ်ား ငါတို႕တစ္ေတြရဲ႕
အေသြးအသားထဲထိ စိုက္က် ။             ။
ျဖန္းခနဲ ေက်ာရိုးတစ္ေလွ်ာက္
ခင္မင္မႈေတြ စိမ့္ဝင္လာတာမ်ား
ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ။               ။
ဒီလိုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လက္ေတြ
အျဖဴထည္သက္သက္ျဖစ္သြားတယ္ ။                ။

မိုးဇက္ 

သက္တန္႕ရယ္ ေကာင္းကင္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ မ်ဥ္းျပိဳင္ရယ္ သူမရယ္

အလြမ္းကိုထုဆစ္ဖို႕မ်ား
ခ်စ္ခဲ့မိသလားလို႕ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ျပန္သံုးသပ္ခဲ့
အနမ္းတစ္ပြင့္ေလာက္ေတာင္ ေခၽြခြင့္မရွိတဲ့
မံႈမိႈင္းမိႈင္းေကာင္  ။                 ။
ငါ့ကိုယ္ငါ မိုးမခ်ဳပ္မွီ
သူမရဲ႕ ျခံဳလြာတစ္ခုကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္တယ္
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ဟာ မ်ဥ္းျပိဳင္ ............
ကံၾကမာရယ္ နကၡက္ရယ္ခေလာက္စံေနတဲ့အခ်ိန္
နင္သန္ရာ အေတြးေတြႏွင့္
ငါ့လိုပဲညတိုင္းအိပ္မရျဖစ္ေနပီလား ေမႏို
အလြမ္းရဲ႕တစ္ဖက္ကမ္းမွာ နင္ရွိတယ္ဆိုတဲ့အာ႐ံုႏွင့္
ရွင္သန္ေနရတာ ေမာဟိုက္လွတယ္ ေမႏို
ၾကယ္ပြင့္ေတြ ထိခပ္သလိုမ်ိဳး
အလင္းေတြျပာလဲ့သြားေအာင္
ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ ထိေတြ႕ၾကမယ္ ။              ။

မုိးဇက္

အျငိမ္

ျငိမ္ ....... 
အားလံုးဟာ အျငိမ္
ငါ့စိတ္ကူးလဲ အျငိမ္
ငါ့အိမ္မက္လဲ အျငိမ္
ငါ့ဘဝလဲ အျငိမ္
ငါ့အနာဂတ္လဲ အျငိမ္
ငါ့သမိုင္းလဲ အျငိမ္
အားလံုးဟာ အျငိမ္
ဘာဆိုဘာမွ အာရံုေတြ
မပ်ံ႕လြင့္ရင္ သံသရာလဲ အျငိမ္ ...................



မိုးဇက္